Yazı Detayı
16 Temmuz 2016 - Cumartesi 00:00
 
Empati
Sude DERCAN
sudedercan14@gmail.com
 
 
Empati.. Bazen düşünüyorum da, bu dünyada milyonlarca insan var,milyonlarca insan demek milyonlarca hayat, dolayısıyla hatıra demek..Yoldan geçen takım elbiseli sert duruşlu bir adamın aslında çok kez kırılmış olduğu ilk bakışta anlaşılmaz ama eğer yılların yüküyle eğilen beline ya da gözünün çevresindeki yaşanmışlık izlerine dikkat edebilirse bir insan onun sıkıntılarıyla ciddi bir mücadele içerisinde olduğunu anlayabilir.Marifet Sherlock Holmes olmakta değil,yalnızca kendisinin dertleri olduğunu düşünüp etraftaki diğer herkesi mutlu saymamakta..Çünkü senin sıkıntın varsa onların da var.Senin yetiştirmen gereken bir sunumun/ödevin varsa,onların da evde yemek bekleyen çocukları/hazırlanmaları gereken sınavları var.Sanırım kaynağı buradan gelir ki aslında büyükler hep küçüklere özenirler.Onların hayatını dertsiz tasasız sanırlar çünkü.Oysa o yaşlarda hayatındaki en önemli şey oyuncak bebeğin ya da oyuncak arabandır.Ve eğer hayatındaki en değerli şeye zarar gelirse,bir yeri kopar ya da parçalanırsa,o zaman o durum senin en büyük sorunun olur.Biraz daha büyürsek ilkokulda en önemli şey derslerindir,eğer matematikten 80 almışsan bu seni ağlama noktasına getirebilir ama ortaokulda ise bazıları için matematikten 80 almak rüyanın ta kendisidir.Ortaokulda ağlayacağın şeyler genellikle, hoşlandığın çocuğun sana bakmaması,sınıftakiler tarafından ezilmek, gibidir.Lise hakkında görüşlerimi bildirmem mümkün değil ama tahminime göre ergenlik denen antibiyotik tadındaki dönemde yer aldığına göre sonuçları ortaokulunkilerle pek de değişim göstermeyecektir.Demek istediğim insanların yaşına,durumuna göre, önem verdiği,hayatının merkezine koyduğu şeyler farklılık gösterebilir.Bu da sizi onları her an gülerken gördüğünüz için yaşına/parasına bakarak dertsiz tasasız tanımı yapmaya itmesin.Ben de bu yargısız infaz,önyargı durumlarından kurtulmak için yerli-yabancı insanların fikir dünyalarından,birinci kişi ağzıyla perdeye sunulmuş filmleri izliyorum bu aralar.Yaşım gereği özellikle lise hayatını anlatan filmlere bakıyorum.Yaşamlarındaki detayları,kurgunun gerçeklik payını,çeşitli hayalleri düşünmeye itiyor bu beni.Kendimi sorgulamadan da edemiyorum.”Ben olsam ne yapardım?”Kısacası küçükken anlamını hep merak ettiğim ama içsesimle sürekli tekrar etmekten de geri kalmadığım “empati”yi uyguluyorum.Tavsiye ederim,önyargıyı kaldırmakta garanti veremem ama iyi geliyor.Bir anlığına da olsa kendini kaptırıp,başkasının gözünden bakmak dünyaya..
 
Etiketler:
Yorumlar
Haber Yazılımı