Eğirdir seni iyiliğinle hatırlayacak.: SUPHAN ABİ

Bazı insanlar vardır…
Sesi çok çıkmaz ama yokluğu çok duyulur.
Suphan Ünver de onlardandı.

Yazla Mahallesi’nde büyüdü. Yazla’nın Suphan Abisi oldu. Efendiliğiyle, duruşuyla, iyi kalbiyle tanındı. Eğirdir’de onu tanıyan herkesin zihninde aynı şey vardı: Sessiz, güler yüzlü, kimseyi kırmayan bir adam…

Yıllar önce Yazla Mahallesi’nde, yeğeni Okan’la birlikte her gün halı sahada futbol oynadığımız günler geliyor aklıma. O sahada sadece top dönmezdi; neşe, dostluk ve samimiyet de dönerdi. Suphan Abi’nin gülüşü, yorulsa bile yüzünden düşmezdi.

Selamlaşmamız bile başkaydı bizim…
Kalabalıkta uzaktan göz göze gelince,
“Sıssssttt… Sıssssttt…”
Derdi.
O ses, kelimelere gerek bırakmazdı. Sevgi vardı içinde, dostluk vardı, mahalle vardı. Herkesin anlayamayacağı ama bizim bildiğimiz bir bağdı o.

Son yıllarda ilçemizdeki su ve meşrubat bayisinde çalışıyordu. Esnafla iç içeydi. Selamsız geçmez, hal hatır sormadan durmazdı. Sabah karşılaşınca “hayırlı işler”, akşam üstü yine o tanıdık tebessüm…

Ama hayat, bazen en sessiz vedaları en iyi insanlara yakıştırıyor.

Kalp krizi sonucu; eşini, iki çocuğunu, torununu ve onu seven herkesi ardında bırakarak gitti Suphan Abi. Daha çok gençti. Daha çok gülmesi, daha çok “Sıssssttt…” demesi gerekiyordu.

Uzun yıllar doğduğu büyüdüğü ve şimdi ikamet ettiği

 Altınkum Mahallesi ve  Yazla Mahallesi bugünlerde biraz daha sessiz.
Halı sahalar biraz daha eksik.
Eğirdir bir ağabeyini, bir güzel insanını kaybetti.

Bazı insanlar gittikten sonra da yaşamaya devam eder…
Hatıralarda, bir gülüşte, bir seslenişte.

“Sıssssttt… Sıssssttt…”
Artık o ses yok belki ama kalbimizde yankısı hep olacak.

Mekânın cennet olsun Suphan Abi.
Eğirdir seni iyiliğinle hatırlayacak.

Kemal ERBEN